14. Pan~e i Dejan

Pan~e izleguva na ulica. Vo rakata ja dr`i elenskata maska.

Se poka`uvaat deca. Mu doviknuvaat navredliva detska pesna.

DECATA: "@ensko petle, carevo devoj~e! @ensko petle, carevo devoj~e!..."

Dejan zbuneto zastanuva. Edno dete mu se dobli`uva. Mu ja grabnuva maskata od raka. Bega.

Nenadejno udira vo nekogo. Toa e Pan~e koj mu ja odzema maskata. Mu udira "~vrga" po glava i go pu{ta. Maliot natrapnik pla~ej}i zaminuva. Pan~e odi do Dejan i mu ja podava maskata.

PAN^E: Eve, na, dr`i.

DEJAN: Blagodaram.

PAN^E: [to si mu naporvil na kopiqon, mali?

DEJAN: Ni{to. Stalno me zaka~a.

PAN^E: A kako ti be{e ona imeto?

DEJAN: Dejan. Vie ste...Pan~e.

PAN^E: Da od kaj znae{.

DEJAN: Ve glaedav koga igravte odbojka. Najdobar ste u maalo.

PAN^E: A ti, igra{ li ne{to ili samo glea{?

DEJAN: Igram. Balet.

PAN^E: [to?!

DEJAN: Balet. Go sakam od mali noze. Tatko mi go mrazi od sesrce.

PAN^E: [to raboti tatko ti?

DEJAN: Tatko mi e oficer.

PAN^E: A, bogami go razbiram. Sin na oficer i balet, kaj se videlo toa.

DEJAN: A sin na prodava~ i {vercer?

PAN^E: Na kogo misli{?

DEJAN: Pa, na vas. Ve gledam ~esto so Na}o.

PAN^E: A tatko mi od kaj go znae{.

DEJAN: Majka mi kupuva kaj nego u du}an.

PAN^E: U ovoj grad sekoj so sekogo se znae.

DEJAN: Sekoj. Neli e toa ubavo?

PAN^E: Uop{te!

  [ Sodr`ina | Prethodna | Sledna ]

[ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 ]

[ 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 ]