Se raboti za pretstava bez govor, za teatar na ti{inata, teatar koj pretstavuva spoj na drama i dvi`ewe. Likovi bez ime i minato se sre}avaat vo vnatre{nosta na eden prostor {to }e go ispolnuvaat so predmeti i so svoi opsesii. 
* * * 
So Otisoci, Mederik Legro i negoviot kolektiv na akteri go ispolnuvaat, baraat i go dopolnuvaat prostorot {to go zazema nivniot teatar so nevidlivi tragi. Tie tragi gi nosat slednive imiwa: luzna, spomen, `elba, nedostatok...Precizen teatar kade {to svetloto i ja dava na taa koreografska piesa celata neophodna sila na edna ve}e nasledna estetika. ....Teatarot na Medrik Legro ja kr{i tradicijata na teatar kade {to mo`e da se opservira nekakov po~etok ili kraj i ja otpo~nuva pretstavata tamu kade {to e, odnosno nasekade: vo sekojdnevieto, sekojdnevie koe nema nikakva smisla. Sekojdnevie, odnosno na po~etok na dramata. So Otisoci, dramata te~e spored nekakov tolku ottu|en ritual {to se bli`i do bizarnost.....Lica bez ime i minato se nao|aat ili se sretnuvaat vo eden prostor za koj isto taka ne se znae dali pretstavuva nekakvo precizno mesto. Mo`ebi nekakvo zasolni{te ili azil. 
Tuka tie zarobenici ili begalci, odnosno artisti~kata trupa na Otisoci izveduvaat od spomen razni dvi`ewa. Aproksimativni, posakuvani ili neve{ti dvi`ewa so koi tie go ispolnuvaat prostorot so predmeti i svoi opsesii. Cve}e, prozor, kufer, gramofon..... 
UEST-FRANSMagazin